احادیث و سخنان

احادیث امام رضا – احکام فقاع و شراب

۱۲- سلیمان جعفری گوید: از حضرت رضا علیه السلام پرسیدم فقاع چه حکمی دارد؟ فرمود: شراب است از آن نیاشام اگر خانه مال من بود و یا حکم در دست من قرار داشت فروشنده آن را میکشتم و کسی که آن را میآشامد تازیانه میزدم.
۱۳- محمد بن سلیمان گوید در مورد فقاع از امام رضا علیه السلام پرسیدم، فرمود: آن همان خمر است که حکم آن بیان شده است.
[صفحه ۷۲۶]
۱۴- حسن بن جهم و ابن فضال گویند: از حضرت رضا علیه السلام پرسیدیم حکم فقاع را بیان فرمائید، فرمودند: فقاع در حقیقت خمر است و هر کس آشامید حد شارب خمر را باید دربارهی او اجراء کنند.
۱۵- وشاء گوید: از حضرت رضا علیه السلام در مورد فقاع استفتاء کردم، برای من نوشت: فقاع خمر است، و هر کس فقاع بنوشد مثل اینکه شراب نوشیده است، و نوشنده فقاع را باید مانند شرابخوار حد بزنند.
فقاع شرابی است که مردم آن را کوچک شمردهاند، و بدون توجه به حرمت آن استعمال میکنند، من اگر قدرت داشتم فروشندهی آن را میکشتم و استعمال کنندهی آن را تازیانه میزدم.
۱۶- زکریا بن ابییحیی گوید: برای حضرت رضا علیه السلام نوشتم و در مورد فقاع از وی پرسشی کردم.
فرمود: فقاع نخور، من بار دیگر از وی پرسیدم و موضوع فراهم آوردن فقاع را برای او تشریح کردم، و او در جواب نوشت از نوشیدن فقاع خودداری کن و بار دیگر راجع به این مسئله از من سوال نکن.
۱۷- حسن بن علی وشاء گوید: حضرت ابوالحسن الرضا علیه السلام فرمود هر مست کنندهای حرام است، و هر خمری و فقاعی حرام است.
۱۸- فضل بن شاذان گوید: از حضرت رضا علیه السلام شنیدم میفرمود: هنگامی که سر مبارک حسین علیه السلام را به طرف شام بردند یزید ملعون سر را نزد خود گذاشت و دستور داد سفره غذا پهن کردند، سپس با یاران خود مشغول خوردن فقاع شد. و بعد سر مبارک را زیر تخت خود گذاشت و با رفقایش شطرنجبازی نمود و سیدالشهداء و پدرش علیهم السلام را سب میکرد و مسخره مینمود.
[صفحه ۷۲۷]
هرگاه بر رفقایش پیروز میشد فقاع میخورد و زیادی آن را در طشتی که در کنارش گذاشته بود میریخت.
اینک شیعیان ما باید از آشامیدن فقاع خودداری کنند و از بازی شطرنج خودداری نمایند.
هر کس نظرش به شطرنج و یا فقاع افتاد باید از حسین علیه السلام یاد کند، و یزید و آل او را لعنت کند، خداوند متعال گناهان او را اگرچه به اندازه ستارگان هم باشد میآمرزد.
۱۹- ریان بن صلت گوید: از حضرت رضا علیه السلام شنیدم میفرمود: خداوند متعال در شریعت همه پیامبران خود شراب را حرام فرموده است.
۲۰- محمد بن اسماعیل گوید: از حضرت رضا علیه السلام پرسیدم زنی مبتلی به شرب خمر است و در حال مستی با مردی تزویج کرد، پس از اینکه از مستی به هوش آمد منکر شد، سپس گمان کرد که باید آن عقد در حال مستی را بپذیرد و با آن مرد زندگی نمود. آیا آن زن بر مرد حلال است، و یا عقد آنها فاسد بوده است؟
فرمود: بعد از آنکه از مستی به هوش آمد و به عقد راضی شد مانعی ندارد با آن مرد زندگی کند.
۲۱- حسین بن خالد گوید: خدمت حضرت رضا علیه السلام عرض کردم، از حضرت رسول صلی الله علیه و آله برای ما روایت شده که هر کسی شراب بخورد نماز او چهل روز قبول نمیشود.
فرمود: راست گفتهاند.
گفتم: چرا چهل روز نه کمتر نه بیشتر از این.
[صفحه ۷۲۸]
فرمود: خداوند خلق انسان را تقدیر کرده، چهل روز نطفه. چهل روز علقه چهل روز مضغه اگر مردی شراب خورد تا چهل روز در مثانه او باقی میماند، همان طور که طعام و شراب او نیز چهل روز در مثانه باقی است.
۲۲- محمد بن سنان گوید، از حضرت رضا علیه السلام شنیدم میفرمود: خداوند متعال شراب را از این جهت حرام کرده که از آشامیدن آن فساد و فحشاء تولید میگردد، و عقل و اندیشه آدمی زایل میشود، و انسان را وامیدارد که منکر ذات پروردگار گردد، و بر خداوند کذب و افتراء بندد، و پیغمبران را دروغگو بداند، و در زندگی خود مرتکب گناه و فساد شود و از طریق حق و حقیقت منحرف گردد.
آدم شرابخوار و مست که عقل خود را از دست میدهد در حین مستی ممکن است آدم بکشد و مرتکب هتک ناموس شود و با محارم خود زنا کند و پدر و مادرش را آزار دهد، و به محارم خود تجاوز نماید.
برای همین جهت ما حکم کردیم که هر مست کنندهای حرام است، زیرا عاقبت آن وخیم است، و اینک هر کسی به ما ایمان دارد و خدا و روز قیامت را معتقد است و ما را دوست دارد باید از هر مست کنندهای اجتناب کند، و بداند بین ما و شرابخواران هیچ رابطه و علاقهای نیست و آنها از ما نیستند.
برگرفته از کتاب اخبار و آثار حضرت امام رضا علیه السلام نوشته: عزیزالله عطاردی قوچانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *