احادیث تفسیری

دیدگاه امام رضا (ع) – تقوا، مدار کرامت

خداوند سبحان مدار کرامت را تقوا می داند . چون با پیدایش تقوا کرامت نیز پدید می آید و با دوام آن نیز کرامت استمرار می
یابد . چنان که با شدت و قوت تقوا، کرامت نیز تشدید و تقویت می شود؛ ان اءکرمکم عند الله اءتقیکم ( ۱۵۶ ) و با نابودی تقوا،
کرامت نیز به طور کلی نیست می شود . زیرا هنگامی که از طریق طغیان ، تقوا از بین رود، از طریق اهانت ، کرامت زائل می شود؛ .
. . و من یهن الله فما له من مکرم . ( ۱۵۷ ) خداوند فقط متقیان را کرامت می بخشد و اگر کسی به جهت طغیان و سرکشی از تقوا
جدا شود، با سوء اختیار خود کرامت را به خواری جایگزین ساخته است و از کتابی که بر گرد کرامت و کرامت نیز بر گرد آن می
چرخد، هیچ بهره ای ندارد . بنابراین ، کرامت و پیراستگی از پستی های دنیوی ، شرط مهم شناخت قرآن کرمی است . زیرا ستودن
قرآن به کرامت مانند این سخن است که قرآن را تنها کسانی حس می کنند که خداوند به آنان نسبت به دنیای پست کرامت
بخشیده باشد . پس کسی که دنیا او را فریفته است و بهره اش را به فرومایگی و پستی فروخته است و آخرتش را به بهای اندک
خریده و سرکشی کرده ، در هوای نفس خود فرو رفته است ، چیزی از کتاب کریم را به ارث نمی برد، گر چه آن را تلاوت کند و
ببوسد و بعضی اوقات آن را بر سر نهد راز مطلب همان است که به آن اشاره شد .
برگرفته از کتاب قرآن کریم از منظر امام رضا علیه السلام نوشته: آیت الله العظمی جوادی آملی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *