احادیث تفسیری

دیدگاه امام رضا (ع) – حقیقت مرگ

چون قرآن نور درخشانی است که یکی از بزرگ ترین خاصیت های آن روشن کردن تاریکی هاست ، انسان را حقیقتم مرکبی از
نفس ناطقه ی مجرد از ماده و پیراسته از احکام آن و نیز دارای بدن مادی تحت تدبیر نفس می داند و یادآور می شود که انسان با
تلاش و رنج به سوی پروردگارش در حرکت است و به دیدار او خواهد شتافت . پس باید به مقدار امکان پروردگارش را بشناسد
و از پی بردن به ذات او خودداری ورزد، تنها او را بپرستد و از عبادت غیر او سر باز زند، تنها از او کمک بگیرد و از او هدایت
بخواهد و تنها به او و در همه ی کارها به او باز گردد و با مدد توحید از ریسمان های شرک رهایی یابد، چنان که قرآن به انسان
می فهماند انسانی دارای روح مجرد و ضمیر پاک و قلب صالح و نفس طاهر است ، شایستگی دریافت وحی از سوی خداوند حکیم
علیم را دارد . چنین انسانی به جایی می رسد که می گوید : خدای نادیده را نمی پرستم ؛ ما کنت اءعبد ربا لم اءره ( ۳۵۳ ) چگونه
چنین نباشد، با آن که ملائکه ای که در پیشگاه انسان سجده می کنند، سزاوار این امر هستند . پس انسان هم می تواند رسول باشد،
بدون آن که هیچ استحاله و استبعادی در کار باشد . افزون بر این ، قرآن بیان می کند که حقیقت مرگ انتقال از عالمی به عالم
دیگر است و انسان با مرگ ، در زمین نابود نمی شود . انسان معدوم و فانی نیست تا برگردانده شود، بلکه از طریق مرگ ، از دنیا
به عالم برزخ که باغی از باغ های بهشتی یا حفره ای از گودال های آتش است منتقل ، سپس رهسپار قیامت کبرا می گردد . با
روشن شدن این معارف است که انسان از گرفتاری انکار وحی و نبوت نجات یافته ، از زنجیر بلند رد و انکار معاد آزاد می شود .
خداوند ما را از هر گونه تفکر و اعتقادی که مورد تاءیید وحی الاهی نیست ، پناه دهد و نیز از هر رفتاری که مرضی آن نبوده ، هر
عملی که مصوب وحی نباشد، رها سازد و ما را به حقیقت حق و صواب خالص هدایت فرماید و ما را وارثان کتاب و وارث منطق
کسانی قرار دهد که قرآن را به سخن در می آورند؛ یعنی عترت طاهره علیهم السلام . گفتنی است : هر یک از این مسائل بحث
ویژه ای دارد و مورد بحث فعلی ما، همان تفکر بت پرستان و مقلدان آن هاست که معتقدند : اولا، انسان فرستاده ای الاهی نمی
شود و بشریت مانع رسیدن به این مقام شامخ است . ثانیا، مدعی نبوت چون سایر انسان ها بشر است و اگر پیامبر بودن بشر روا باشد
و از امتناع نبوت انسان چشم پوشی گردد، باید نبوت غیر مدعیان این مقام نیز جایز باشد . چون آن ها هم مانند پیامبرانند و حکم
چیزهایی که مثل یکدیگرند، در جواز و عدم جواز، یکسان است . پس همه ی انسان ها ادعای نبوت می توانند داشته باشند . از این
جهت قرآن کریم گاه اصل امتناع پیامبر بودن بشر را از سوی بت پرستان مطرح می کند و گاه استدلال آن ها را درباره ی مثل هم
بودن انسان ها و یکسان بودن حکم امثال ، بیان می فرماید و به همین ترتیب ، گاه استدلال آن ها را درباره ی امتناع پیامبر بودن بشر
و گاه در زمینه ی حکم امثال ، پاسخ می گوید .
برگرفته از کتاب قرآن کریم از منظر امام رضا علیه السلام نوشته: آیت الله العظمی جوادی آملی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *