احادیث تفسیری

دیدگاه امام رضا (ع) – دوستی دنیا مانعی در برابر یاد خداوند

پیش از این وعده دادیم که حجاب اصیل و راه نجات و رستگاری از این حجاب را بیان کنیم . پس باید به وعده وفا شود . از این
رو می گوییم : محبت دنیا که سرآمد همه ی گناهان است ، همان حجاب از یاد خداوند و پرده ای از شناخت و شهود نفس است ،
به گونه ای که دوستی دنیا با ذکر خداوند جمع نمی شوند، چنان که دوستی دنیا با شناخت خداوند نیز جمع شدنی نیست ؛
فاءعرض عن من تولی عن ذکرنا و لم یرد الا الحیوه الدنیا ذلک مبلغهم من العلم ان ربک هو اءعلم بمن ضل عن سبیله و هو
اءعلم بمن اهتدی . ( ۵۱۲ ) زیرا آیه دال بر آن است که دنیا خواهی حجابی برای یاد خداوند است . پس دنیا مصداق غفلت و طالب
آن غافلی است که اهل ذکر نیست و خواستن دنیا با غفلت از یاد خداوند مساوی است . پس هر کس دنیا را بخواهد، از خداوند
غافل شده ، او را فراموش می کند و هر که خداوند را فراموش کند، خداوند او را به فراموشی نفس خویش دچار می سازد؛ . . .
نسوا الله فاءنسیهم اءنفسهم اءولئک هم الفاسقون . ( ۵۱۳ ) بنابراین ، هر کس زندگی دنیا را بخواهد، از نفس خود غافل ش ، آن
را فراموش کرده است و همچنین هر کس خدا را فراموش کند، خدا نیز او را فراموش می کند – خداوند از غفلت و سهو منزه است
– چنان که خداوند فرمود : . . . نسوا الله فنسیهم ان المنافقون هم الفاسقون ( ۵۱۴ )، و کسی که هیچ ذره ای در آسمان و زمین از
قلمرو علمش پنهان نیست ، دچار نسیان نمی شود؛ . . . و ما کان ربک نسیا ( ۵۱۵ ) . پس آن فراموشی که به خداوند نسبت داده می
شود، باید از مرتبه ی فعل او انتزاع شده باشد و بر گرفته از ذات یا صفت ذاتی او نباشد .
صفحه ۱۰۱ از ۱۲۶
برگرفته از کتاب قرآن کریم از منظر امام رضا علیه السلام نوشته: آیت الله العظمی جوادی آملی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *