احادیث تفسیری

دیدگاه امام رضا (ع) – نیازمندی فرشتگان

همچنین سر این فرموده ی خدا : و ما کان لرسول اءن یاءتی بایۀ الا باذن الله لکل اءجل کتاب ( ۳۸۳ ) روشن می گردد . چون موجود
ممکن ، پیامبر باشد یا فرشته یا انسان ، در اصل وجود و ایجاد خود به خداوند نیازمند است زیرا ایجاد همانند وجود، ربط محض به
ایجاد خدای متعالی است و در غیر این صورت لازمه ی آن ، وا گذاشتن موجود به حال خود است که بدتر از جبر نادرستی است
که عقل آن را ممتنع و نقل آن را ممنوع می داند . از این جا معنای فرمایش خداوند در تعریف ملائکه روشن می شود؛ بل عباد
مکرمون لا یسبقونه بالقول و هم باءمره یعملون یعلم ما بین اءیدیهم و ما خلفهم و لا یشفعون الا لمن ارتضی و هم من خشیته
مشفقون ( ۳۸۴ ) و ظاهر می شود که فرشته نیز چون انسان ، بنده ای محتاج است . پس پناه بردن به او بدون اذن خداوندی که
عبادت غیر خود را حرام و شریک گرفتن برای خود را ممنوع کرده است ، جایز نیست . همچنین در این آیه ، به نقطه ی مغالطه ی
فکری کسانی که فرشتگان را به طور مستقل ارباب خود می گیرند، نیز اشاره شده است . زیرا فرشته ای که خود دارای استقلال
وجودی نیست ، چگونه می تواند رب موجود دیگر باشد ؟ حاصل آن که ، مردمان متوسط در کمال وجودی مانند انبیا نیستند،
گرچه پیامبران صلی الله علیه و آله و سلم در فقر ذاتی مثل مردمند . از این رو برای این قانون تماثل همه ی انسان ها در ادعای
رسالت مثل یکدیگر هستند در وصف کمالی رسالت مجالی نیست ؛ گرچه این قانون تماثل همه انسان ها باید در انجام کارها از
جانب خداوند ماءذون باشند در نیاز پیامبران به اذن الاهی جای خود را دارد .
برگرفته از کتاب قرآن کریم از منظر امام رضا علیه السلام نوشته: آیت الله العظمی جوادی آملی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *