آثار, از دیدگاه شعرا, خاندان, زندگینامه, مولودی، مدایح و مراثی

شعر وفات حضرت معصومه (س) – ای طوطیای دیده ی من، خاک پای تو

ای طوطیای دیده ی من، خاک پای تو
دارد امید لطف به دارشفای تو

ای بانویی که رتبه ی تو فاطمی بود
الطاف بی کرانه ی تو دائمی بود

من از طواف کوی تو بیدار می شوم
با استعانت از تو سبک بار می شوم

ای جلوه ای زجان خداوند فاطمه
معصومه ای و حاصل لبخند فاطمه

ای آنکه گفت موسی جعفر ثنای تو
ای دختر عفیفه ی من ،جانم فدای تو

ای زینب رضا ،مرید رضا تویی
روشنگر شریعت و دین رضا تویی

تکرار راه زینب کبری مقام تو
محفوظ مانده عزت و هم احترام تو

تو امتداد شاخصه ی کار زینبی
تصویری از چهل سحر تار زینبی

ای خواهری که داغ برادر کشیده ای
هرچه کشیده ای سر بر نی ندیده ای

ای آنکه از فراق برادر فسرده ای
از دشمنان خویش تو سیلی نخورده ای

تو مثل زینب دیده ای روز اسارت
مانند عمه رفته اموال تو غارت

تو مثل زینب دیده ای اجساد خونین
جسم برادر های خود بر خاک رنگین

تو مثل زینب دیده ای اوج قضا را
یک لحظه همچون کربلا دیدی فضا را

دیدی ستم های زیاد از قوم کافر
دیدی برادرهای خود در خون شناور

اما ندیدی روی نیزه رأس خورشید
اما ندیدی ماه در خون می درخشید

هرگز ندیدی جسم بی سر روبرویت
هرگز نخوردی تازیانه از عدویت

تو کی چشیدی ضربه های کعبه نی را
کی دیده ای طشت و سر و یک جام می را

کی خورده ای از دست استکبار سیلی
کی رفته ای نزد ولی با روی نیلی

آری تو هم خواندی نمازت را نشسته
اما ندیدی ماه پیشانی شکسته

کی گوشوار از گوش تو دشمن ربوده
کی کهنه پیراهن به دستان تو بوده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *