آثار, از دیدگاه شعرا, خاندان, زندگینامه, مولودی، مدایح و مراثی

شعر وفات حضرت معصومه (س) – بین کویر خشک آرامیده دریا

بین کویر خشک آرامیده دریا
دریایی از عشق و وفا و نور زهرا

دریایی از مهر رضا و عشق حیدر
آید صدا از موج آن: اَدرِک برادر

مرآت نور مادر مظلومه گشته
از سوی موسی نام او معصومه گشته

معصومه یعنی عشق، یعنی استقامت
معصومه یعنی خواهر و دخت امامت

معصومه یعنی نور یعنی دل ربایی
معصومه یعنی فانی عشق خدایی

معصومه یعنی مغفرت یعنی عطوفت
معصومه یعنی لطف و احسان بی نهایت

معصومه یعنی دختر خیر البریه
معصومه یعنی یاسی از نسل فریده

معصومه یعنی عمه ی جود وکرامت
معصومه یعنی آسمانی از شهامت

معصومه یعنی شیر زن در بیشه ی عشق
نخل بلندی از بن و از ریشه ی عشق

معصومه یعنی یاس باغ آل عصمت
معصومه یعنی کعبه ی آمال عصمت

معصومه یعنی با برادر تا شهادت
معصومه یعنی جان سپردن بین غربت

معصومه یعنی زینب ثانی زهرا
معصومه یعنی قلب طوفانی زهرا

زینب نشان بود و ولی سیلی ندیده
هرگز کسی رخسار او نیلی ندیده

زینب نشان بود و ولی دستش رسن نیست
هم چون اسیران در میان انجمن نیست

زینب نشان بود و ولی با اشک و گریه
قلبش ندیده داغ عباس و رقیه

زینب نشان بود و ولی او بی مدد نیست
در قسمت او ضرب جان کاه لگد نیست

امشب به می رخساره ی خود را بشستم
خورده گره بر آن ضریح پاک دستم

امشب که او دردم دوا بنموده شادم
آری رسیده زینب ثانی به دادم

من دعبلم دیوانه ی اخت الرضایم
با دست بی بی مُهر شد کرب و بلایم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *