آثار, از دیدگاه شعرا, خاندان, زندگینامه, مولودی، مدایح و مراثی

شعر وفات حضرت معصومه (س) – وقتی دل ، شمیم ترنم می گیره

وقتی دل ، شمیم ترنم می گیره
یا برا ، کبوترا گندم می گیره

میام تو صحن حرمت ، یه گوشه رو پیدا می کنم
دو زانو پیشت می شینم ، عقده دلو وا می کنم

من می خوام واسه کفترات ، دونه بپاشم همیشه
زیارتنامه باشم و ، وقف تو باشم همیشه

تو صحنت ، آئینه بارون می شه نگام
ذکر من ، یا حضرت معصومه سلام

پائیز به خونم نمی یاد ، من تا همیشه بهاریم
وقتی تو باغ حرمت ، یه خادم افتخاریم

گم می شه هرشب دل من ، تو ازدحام فرشته
آخه می گن از حرمت ، یه در به سوی بهشته

تا دلم ، به ضریح تو بسته می شه
مبهوتِ ، اون قامت گلدسته می شه

می خوام دلم تو حرمت ، تا همیشه آفتابی باشه
یا برا حوض صحن تو ، مثه یه کاشی آبی باشه

عمریه مرغ دل من ، تو حرم تو مقیمه
همیشه به دستای توست ، چشم امیدم کریمه

پرچمت ، داره شمیم امام رضا
مرقدت ، داره عطر و بوی کربلا

توی خیابون ارم ، یا میون بین الحرمین
گدایی فرقی نداره ، حسینه و دختر حسین

مرغ قلبم از تو قفس ، باز رها می شه ایشالا
از کنار تو راهیِ ، کربلا می شه ایشالا

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *