آثار, از دیدگاه شعرا, خاندان, زندگینامه, مولودی، مدایح و مراثی

شعر وفات حضرت معصومه (س) – کبوتر قلبمو راهی قم می کنم

کبوتر قلبمو راهی قم می کنم
تو ازدحام گدا خودم رو گم می کنم

دریا رو تو چشم گریه کنا می بینم
رو دوش گلدسته، شال سیا می بینم ۲

بیتاب بیتاب گریون گریون اشک از چش عالم روونه
با آه و ناله کنج ضریحش امام رضا روضه می خونه

یا حضرت معصومه ۶
*

ضمن تشکر از شاعر و مداح عزیز و ارجمند جناب آقای مهدی نظری
نسبت به ارسال سبک و بند نخست زمینه

وقتی که زائر میشم دل پر از اشک غمه
سر در شهرت زدن پرچم یا فاطمه

تو صحنْ مثل مشهد، مستی فراهم شده
گوهرشادِ صحنت، مسجد اعظم شده ۲

گلپایگانی بَهجت، اراکی گِردت پر از ماه و ستاره
دارم می بینم من جبرئیلو که روی قبرت گل میذاره

یاحضرت معصومه ۶
*

وقتی که دل می شکنه تو غصه ی بی امان
میرم در خونه ی عمه ی صاحب زمان

ایشالا روزی که می رسه منجی ما
تو مدینه یک صحن، میشه به نام شما ۲

بعد زیارت غرق عنایت تا جمکران دل بی قرارم
بی تاب و گریون حال پریشون من مثل ابن مَهزیارم

یاحضرت معصومه ۶

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *