امامت و رهبری، حاکمان زمان

موضعگیری مهدی ضد علویان

این خلیفه وزیر خود ، یعقوب بن داود را در یک زندان زیرزمینی به بند کشید و بر فرازش بارگاهی ساخت و او چندان بماند تا چشمانش کور و موهای بدنش مانند بدن جانوران بلند شد ، چنانکه در پیش گفتیم اتّهام یعقوب این بود که طالبیین را مساعدت می کرد .
مهدی کسی بود که از حربه کفر برای نابودی تمام دشمنان خود ، به ویژه علویان و شیعیانشان ، استفاده می کرد .
دکتر احمد شلبی می نویسد : « در بسیاری از موارد کسانی را که از هر تخلّفی تبرئه می شدند ، به اتّهام بیدینی از دم تیغ می گذاراند … » ( ۸۶ )
ابن مفضل کتابی برای مهدی تأ لیف کرد که به شرح فرقه های مذهبی پرداخته بود و البته فرقه هایی را هم از پیش خود ساخته بود که دلخواه مهدی برای تعقیب و نابودیشان می بود . مثلاً با آنکه افرادی نظیر ز راه ، عمار ساباطی ، ابن ابی یعفور ، هیچکدام مؤسّس فرقه ای نبودند با این وصف نویسنده مزبور فرقه هایی به نام ایشان اختراع کرده بود ، مانند فرقه « زرّاریه » ، « عمّاریه » ، « یعفوریه » ، « جوالیفیّه » ، و پیروان سلیمان اقطع . فقط هشام بن حکم باقی مانده بود که به نامش فرقه « هشامیه » را جعل نکرده بود . ( ۸۷ )

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *